Op 6 december op controle bij de plastische chirurg geweest en hij was erg tevreden over het resultaat. Hij informeert mij nog over eventuele verdere mogelijkheden, maar voorlopig even geen polonaise aan mijn lichaam.
Tenslotte informeer ik hem over het bobbeltje dat ik voel in mijn 'silicone-borst'. Zelf denkt hij dat het onschuldig is, maar aangezien hij hierover zekerheid wil, geeft hij aan de mamacare-verpleegkundige door dat er een echo of MRI moet worden ingepland.
Dezelfde middag word ik hierover teruggebeld en het voorstel is om eerst een echo in te plannen omdat ze precies weten waar het bobbeltje zit: stel dat het idd niet goed is, gaan ze toch wel verder kijken. Daarnaast wordt er sowieso een MRI ingepland voor over 5 mnd: zo zijn de onderzoeken wat verpreid.
Tevens informeer ik de verpleegkundige dat ik de foto van mijn rug/wervelkolom ook nu wil, omdat de angst anders door mijn hoofd blijft draven en dat vindt zij Ok.
Woensdag 11 december is het dan eindelijk zover: om 11:10 uur de echo en daarop volgend de foto van mijn rug. De radioloog informeert mij dat hij mijn ongerustheid snapt, omdat het ook echt als een bobbeltje voelt,.....MAAR hij stelt mij daarna gauw genoeg gerust: het is een rimpeling in de wand van de silicone, pffff gelukkig! Tevens heb ik die ochtend een verdikking in mijn oksel en laat hem daar ook naar kijken, maar gelukkig is dit ook niks: aangezien ik nu aan het sporten ben, kan dat ook daarmee te maken hebben. Dus,...............opgelucht verlaat ik de ruimte.
Daarna 4 foto's van mijn rug en vandaag kreeg ik daarvan de uitslag: gelukkig was het niet wat ik dacht dat het was.
De verpleegkundige informeert mij dat er, precies op de plekken waar ik erge pijn heb, wél slijtage te zien was op de foto: op zich ook niet plezierig om te horen, maar alles beter dan....................!
Ze vertelt mij ook dat als ik al last had van bepaalde gewrichten, deze door de Herceptin (immunotherapie) nog eens extra gevoelig worden (dat is een verklaring dat ik bv meer last heb van mijn rug). Echter de hormoontabletten- en spuit kunnen ook nog eens pijn in gewrichten en botten veroorzaken, dus het is niet helemaal zeker dat de pijn vanaf april (op het moment dat de immunotherapie eindigt) zal verdwijnen.
Maar,..................ben nu ZOOOOO opgelucht dat de pijn wordt veroorzaakt door de behandelingen en niet door wat anders........!!!
Op 5 december ben ik nog naar de kapper geweest en heb weer een nieuwe coupe: sinds m'n haar weer groeit heb ik echt ander haar: dik haar en het groeit vooral omhoog hahaha: echt nu zo'n tussenfase! De ene keer vind ik het 'n stoere pittige look, maar soms vind ik mezelf ook net een jongetje! Maar al met al heerlijk om me weer in de kappersstoel te laten verwennen.
Ik merk dat de gesprekken met de medisch psycholoog mij goed doen door met hulp van haar stil te staan bij hetgeen ik het afgelopen jaar heb meegemaakt.
Afgelopen vrijdag wederom aan het infuus voor de immunotherapie en dit keer ging een collega van mij mee. Zo gaat er iedere keer iemand mee zodat men ook 'n indruk krijgt wat het nu precies inhoudt en natuurlijk ook om mij te vergezellen,........erg fijn!
Echter dezelfde middag moest ik ook sporten (Herstel en Balance) en dat was de 1e keer volgend op de immunotherapie. Nou dat heb ik geweten: wat was dat sporten zwaar,.......niet normaal.
Ik kan natuurlijk ook een slechte dag hebben gehad, maar waarschijnlijk is de immunotherapie de oorzaak.
Na 8 x sporten krijg ik altijd weer een test en dat was vandaag ook weer het geval. Die testen zijn echt zwaar, omdat je dan alles moet geven wat je kan en dan gaan ze de volgende keer mijn schema weer aanpassen op 80% van deze testuitslagen.
En.........ben weer vooruit gegaan en dat betekent dat ik het a.s. vrijdag weer extra zwaar krijg,.......hahaha!
Morgenochtend weer de ejectie-fractie, overmorgen naar de medisch psychologe en vrijdag naar bedrijfsarts, sporten en 's avonds naar kerstfeest van het werk. Tussendoor nog kerstactiviteiten op 2 scholen, dus al met al een drukke week!
Hele fijne feestdagen en hopelijk gaat 2014 ons en jullie allemaal veel goeds brengen (uiteindelijk was 2013 ook een rotgetal). Wij hebben in ieder geval alvast een reisje geboekt, omdat we vinden dat we dat wel hebben verdiend!!! In het nieuwe jaar hoor je weer meer van mij!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten