Vandaag 12 november naar het ziekenhuis voor gesprek met chirurg en verpleegkundige.
Eerst naar de chirurg voor de uitslag en deze was GOED, dus dat is TOP (heel blij)!!!!!
Tevens heeft ze beide borsten en oksels nog gecontroleerd.
Vervolgens nog samen bijgepraat en we spreken af dat we elkaar volgend jaar weer zien.
Dan even naar de wachtkamer en half uur later komt verpleegkundige mij halen.
Aangezien ik 1 januari over ga op een nieuw medicijn, informeert zij mij over de bijwerkingen.
Het is ook weer 1 jaar geleden dat ik haar heb gezien, dus eerst even bijkletsen.
Nog even het hormoonverhaal op 'n rijtje:
Hormonale therapie is eigenlijk een antihormoon therapie. Je krijgt namelijk medicijnen die de aanmaak van bepaalde hormonen beperkt of hun invloed vermindert.
De behandeling heeft daarom alleen invloed op hormoongevoelige tumoren.
Hormonen zijn stoffen die ons lichaam zelf maakt. Zij geven 'signalen' af. Hiermee beïnvloeden ze organen of processen in ons lichaam. Bij hormoongevoelige tumoren zorgen hormonen er bijvoorbeeld voor dat de tumorcellen vaker delen. Hierdoor groeit de tumor. Hormonale therapie blokkeert of remt de werking van deze hormonen. Hierdoor stopt de groei van een eventuele tumor of krimpt hij.
De hypofyse is een belangrijke klier (ligt in een holte in de schedelbasis), een soort centraal orgaan dat een groot aantal andere hormoon-producerende klieren controleert, waaronder de bijnierschors en de eierstokken.
Al ruim 2 jaar heb ik als hormoontherapie de Tamoxifen (gebruik van nephormonen:chemische hormonen). Deze blokkeren de oestrogeenreceptor (receptor=ontvanger) van een tumorcel waardoor de cel geen echte hormonen meer binnenlaat of ontvangt. Zo'n blokkerend middel heet een anti-oestrogeen of receptorblokker. Een eventuele kankercel krijgt geen echt hormoon meer en daarmee ook geen seintje tot groeien of vermeerderen.
Aangezien vorig jaar mijn eierstokken zijn verwijderd en ik dus voor 100% in de overgang zin (geen oestrogeenproductie meer door de eierstokken), vindt de meeste oestrogeenproductie nu plaats in vetweefsel, waar door de bijnierschors geproduceerde androgeen worden omgezet in oestrogeen.
Het enzym dat verantwoordelijk is voor deze omzetting heet aromatase.
Vanaf 1 januari start ik met de hormoontherapie Anastrozol en dit is een aromataseremmer.
Dit medicijn blokkeert dit enzym en voorkomt zo de vorming van oestrogeen.
Net zoals andere medicijnen is er bij Anastrozol ook sprake van vele bijwerkingen (verrassend hè).
Hieronder vermeld ik alleen de bijwerkingen die volgens de verpleegkundige vaak voorkomen (dit zijn dus bijwerkingen naast de bijwerkingen die je normaal gesproken al in de overgang hebt):
* Opvliegers
* Gevoel van zwakte
* Pijn of stijfheid in de gewrichten
* Gewrichtsontsteking (artritis)
* Misselijk gevoel (nausea)
* Hoofdpijn
* Botverlies (osteoporose)
* Vaginale droogte
* Dunner worden van het haar (haaruitval)
* Slaperig gevoel
* Carpaal tunnelsyndroom (tintelen, pijn, koud gevoel en zwakte in delen van de hand
* Botpijn
* Allergische (overgevoeligheids-) reacties met inbegrip van gezicht, lippen of tong
Echter ieder lichaam is anders, dus ik ga me nu nog nergens zorgen over maken.
In februari (6 wkn nadat ik met medicijn ben gestart) neemt de verpleegkundige telefonisch contact met mij op om te kijken hoe het gaat.
Tevens zal er dan op termijn weer een Dexa-scan worden gemaakt om eventueel ontstaan van osteoporose in de gaten te houden.
Al jaren ga ik regelmatig naar een natuurgeneeskundige en daarnaast ga ik sinds kort ook naar een andere natuurgeneeskundige die in voeding is gespecialiseerd..............zij inspireert mij enorm. Sowieso is mijn interesse in gezonde voeding de laatste jaren toegenomen............dat heeft alles te maken met bewustwording en daarnaast vanzelfsprekend mijn levenservaring.
Door mijn eigen goede resultaten adviseer en begeleid ik zelf cliënten omdat ik hun ook meer kwaliteit van leven gun.
