Op donderdag 10 oktober heb ik intakegesprek met de medisch psycholoog gehad en het 2e intakegesprek waarbij Edwin ook aanwezig vond plaats op 29 oktober. Tevens moest ik een slaap-ritme schema bijhouden en daarnaast veel formulieren invullen (je kent ze waarschijnlijk wel: helemaal mee eens..........................helemaal niet mee eens....en al die stappen daartussen,pffff).
A.s. dinsdag heb ik een vervolgafspraak voor plan van aanpak.
In de herfstvakantie ben ik aant sukkelen geweest met griep, keelontsteking: ik ben nog steeds eerder vatbaar voor dat soort ongein! Ik was dus, als 1 van de weinigen, ook blij dat concert van Anouk (cadeau van mijn broer en schoonzus) niet doorging. De week daarna ging het gelukkig wel door en omdat m'n concentratie nog niet is wat het zijn moet, ben ik met de trein gegaan en na afloop bij hun in Beek bij Nijmegen blijven slapen. Wat was ik gesloopt de volgende dag, maar............................wel naar Anouk geweest en genoten!!
Vrijdag 18 oktober intakegesprek bij Fysio/Fitness aan Kastelenplein gehad en daarop volgend een meting. Bij alle fitness apparaten moet je dan 'alles' (totdat je er bij neervalt) geven en vervolgens maken ze dan een schema waarbij ze op 70% van je 'kunnen' gaan zitten en de bedoeling is dat je het dan gaat opbouwen naar 80%. Ik kan je wel vertellen dat ik bij thuiskomst geen twijfel meer had over de aanwezigheid van spieren in mijn lijf,...................kon bijna niet meer lopen, hahaha!
De maandag na de herfstvakantie eindelijk sinds lange tijd weer naar de yoga en dat was fijn!
In de week na de herfstvakantie ontving ik een brief van het ziekenhuis over de VRE-bacterie waarvan ik mogelijk een draagster kan zijn, omdat ik recent opgenomen ben geweest. In de krant had ik wel gelezen over deze VRE-bacterie in het ziekenhuis, maar er verder niet over nagedacht dat het mij ook eventueel zou treffen.
Ik heb nu 5 dgn het onderzoek thuis afgenomen en vervolgens de testen bij apotheek afgegeven. Ben nu in afwachting of ik mogelijk draagster van deze bacterie ben. Ter geruststelling,........................het is niet besmettelijk,......dus blijf gerust langskomen hahaha!
Dinsdag 22 oktober was de echte aftrap van Herstel en Balance en ik moet eerlijk zeggen dat ik in 't begin dacht: "o, dat doe ik wel ff", maar daar kwam ik vrij snel op terug. Met een rood koppie loop ik na afloop terug naar de kleedkamer,....................maar o zo heerlijk om weer aan het trainen te zijn!
Wandelen en fietsen is ook leuk hoor, maar dat trainingselement heb ik toch wel gemist.
De dag na het sporten kan ik m'n bed bijna niet uitkomen van de spierpijn en als deze spierpijn na 2 dgn dan eindelijk voorbij is, moet ik weer naar de sportschool, hahaha!
Tijdens het sporten merk ik dat als ik me concentreer op m'n ademhaling, ik de tel weer kwijt ben en vice versa (na 3 bevallingen kon ik al geen 2 dingen meer tegelijk, maar nu denk ik af en toe wel eens: komt het nog goed????).
Dit doe ik 2 x in de week en daarnaast ga ik naar de medisch psychologe.
Ik ben nu 6 x naar sportschool geweest en naast dat je lekker onder begeleiding aan het trainen bent en spiermassa aan het kweken bent, is de sfeer ook goed. Je traint in 'n groep, maar iedereen start individueel, dus wekelijks komen er mensen bij en wekelijks nemen mensen afscheid.
Gisteren ook naar de fysiotherapeut geweest omdat ik last had van pijn in mijn wervelkolom (sowieso heb ik nog veel last van mijn spieren en gewrichten).
Er wordt ook veel gelachen. Gisteren kwam ik na het sporten de kleedkamer binnen en dan zie ik iemand lachen en dan ben ik al weer hard aan het nadenken wat er loos is. Voordat je de kleedkamer in komt, heb je namelijk kluisjes waar je al je spullen inpropt en ik kwam dus zonder mijn 'bagage' binnen en dan moet ik dus weer terug. Vervolgens trek ik m'n trainingsbroek uit en daarna kom ik tot de conclusie dat ik gewoon, zoals altijd, in m'n trainingsbroek ben gekomen. Tevens kwam ik erachter dat ik niet de enige was met een notitieblok in de telefoon waar 'je kunt het zo gek genoeg niet bedenken' bijna over ieder onderwerp wel geheugensteuntjes staat weggeschreven (het lijkt wel een encyclopedie, hahaha).
Zit me nu ineens wel te bedenken,..................wat als ik m'n telefoon verlies,............hellup!!!
Gelukkig hebben we daar allemaal last van geheugenstoornissen, dus dat komt de sfeer ten goede!!
Als ik na het sporten thuis kom, dan vallen m'n ogen gewoon dicht van vermoeidheid. Waarschijnlijk zal dit steeds minder worden omdat het doel uiteindelijk is meer spiermassa opbouwen en dus meer ENERGIE!!
Vrijdagochtend 25 oktober weer goed gesprek met bedrijfsarts gehad.
Tijdens de yoga werd ik benaderd of ik iemand (in opleiding voor massage bij kanker) wilde helpen door mezelf te laten masseren en daar hoefde ik niet lang over na te denken.........ik heb ervan genoten!!
Vorig weekend zijn Edwin en ik sinds hele lange tijd eindelijk weer eens samen een weekendje weg geweest en dat heeft ons allebei goed gedaan!! We vertrokken vrijdag, maar na het boeken kwam ik erachter dat ik die ochtend,1 november immunotherapie had. Ach ja toen zijn we daarna pas vertrokken,..............we hadden tenslotte nog een lang weekend om te genieten!
Kom er nu pas achter wat de ...kanker mij lichamelijk (zowel van binnen als van buiten) en mentaal heeft aangedaan, maar........................................... 1 ding is zeker: ik ga hier sterker uitkomen!!
Sinds kort is er een app van Pink Ribbon geïntroduceerd en dat is echt geweldig. Deze app geeft mij veel steun in mijn verwerking: ademfocus, helpende gedachten, handige links, etc. etc. Echt helemaal geweldig!
Ben nog steeds erg moe: als ik uit m'n bed stap, hangen m'n ogen al op de grond en in namiddag merk ik echt dat m'n energielevel afneemt en daardoor ook m'n focus en concentratie.
Onlangs moest ik bepaalde administratie doen en waar ik normaal gesproken 1,5 uur over doe, had ik er nu 2 avonden voor nodig. Daarbij ook nog bestandjes overschreven met als gevolg dat mijn eerdere administratie foetsie was,................gggrrrrrrrr!!! Op dat moment zei ik tegen Edwin: tis maar goed dat ik nog niet aan het werk ben!!
Daarnaast zijn mijn ogen erg droog.
Ben dan ook weer erg blij als ik 's avonds samen met kids naar boven ga.
Na een tijdje televisie kijken val ik wel makkelijk in slaap, maar vaak word ik midden in de nacht (13:30 uur) of heel vroeg in de ochtend (4:30 uur of 5:30 uur) wakker en dan lukt het ook niet altijd om weer m'n slaap te pakken (tja en dan ga je malen en malen).
Als ik zo vroeg wakker ben dan weet ik ook al dat het sporten die dag wat zwaarder is.
Waar het vandaag komt,............daar doen we niet meer aan!
Het is waarschijnlijk een cocktail van restanten chemo, operaties, immunotherapie, hormoonstuff, overgang, sporten. Belangrijker is,................................ik ga eraan werken zodat deze klachten op termijn verdwijnen!
Zodra het niveau van mijn moeheid weer op het level zit van chronische moeheid van moeders en vaders, ben ik al tevreden, hahaha!
Ik ontvang nog steeds lieve kaartjes en berichtjes en omdat ik niet van iedereen emailadressen en mobiele nummers heb, bedank ik jullie even middels deze weg! Zo fijn dat jullie allemaal met mij meeleven!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten