Na een heerlijke vakantie zijn we dinsdag 6 augustus weer thuisgekomen: mede dankzij het mooie weer heeft iedereen dit jaar volgens mij wel mooie vakantie gehad (dat zonnetje maakt toch altijd veel goed..................).
Ondanks dat ik niet met de kids kon ravotten in het zwembad en de zon nog zoveel mogelijk moest vermijden, heb ik toch voldoende kunnen genieten.
Wel merk ik dat ik de drukte van de kids om me heen nog vaak lastig vind.
De volgende dag ben ik gestart met de hormoontabletten. Mijn tumoren waren hormoongevoelig en dat betekent dat deze oestrogeenreceptoren hebben. Deze receptoren proberen een verbinding aan te gaan met de oestrogeen en de hormoontablet zorgt ervoor dat deze verbinding juist wordt geblokkeerd.
Vrijdags stond er al weer een bezoekje aan het ziekenhuis gepland i.v.m. immunotherapie.
's Maandags was het voor ons direct een hectische dag: kinderen weer naar school, Gijs naar nieuwe school, Edwin 1e werkdag bij nieuwe werkgever en mijn schoonmoeder werd geopereerd aan haar heup.
De 1e 2 weken na de schoolvakantie zijn me zwaar gevallen.
Naast dat Gijs het de 1e wkn niet erg makkelijk heeft gehad, bracht Edwin de maanden voor de schoolvakantie vaak de kinderen 's ochtends naar school, deed regelmatig boodschappen etc. en nu moest ik alles weer zelf doen (nou ja bijna alles, want mijn lief moedertje helpt me nog met de was).
Daarbij komt ook dat ik e.e.a. natuurlijk wil afsluiten, maar dat dat gewoonweg nog niet kan omdat ik circa 1 jr lang iedere 3 weken aan het infuus moet i.v.m. immunotherapie, de komende 5 jr hormoontabletten moet innemen en 1 per 3 mnd 'n hormoonspuit krijg. De andere kant van het verhaal is dat ik ook weer blij ben dat er preventief nog behandelingen zijn: dus erg dubbel allemaal.
Tenslotte hoor ik ook niet altijd de meest positieve verhalen als ik 1 x in 3 weken naar ziekenhuis moet voor immunotherapie (op afdeling oncologische dagbehandeling, dezelfde afdeling waar ik de chemo kreeg toegediend): iedereen heeft z'n eigen verhaal.
Al met al zal ik dit alles een plekje moeten geven en dat heeft even tijd nodig.
Afgelopen maanden heb ik in een soort sneltrein gezeten en het lijkt wel of deze nu is overgegaan in een stoptrein.
De donderdag daarop volgend had ik afspraak met mijn chirurg/arts i.v.m. MRI-scan.
Bij mijn nichtje was enkele mnd geleden tijdens de operatie van het vervangen van de expander in een silicone namelijk nog 'n tumor gevonden en voor mijn eigen gemoedsrust heb ik hierom gevraagd.
Tijdens het gesprek informeerde de chirurg dat het niet voor de operatie kon, omdat er bepaald materiaal in de expander zit waardoor ik anders tegen het plafond zou vliegen (nou houd ik op zich wel van vliegen, maar normaal gesproken is de eindbestemming dan 'n stuk aangenamer).
Vandaar dat de MRI-scan nu na het herstel van de operatie van a.s. dinsdag zal plaatsvinden (vanzelfsprekend heb ik de plastische chirurg al de opdracht gegeven om tijdens de operatie eens goed rond te kijken).
Tijdens het gesprek bleef de chirurg/arts middels diverse invalshoeken vragen hoe het met mij ging met als gevolg dat mijn waterlanders de vrije loop hadden: het werd me even allemaal teveel.
Gisteren mijn 1e hormoonprik gehad en het gevolg van deze
prik is dat de eierstokken worden stilgelegd waardoor ik op een
chemische manier in de overgang word gebracht.
De afgelopen 2 weken trouwens bijna geen
opvliegers meer gehad, dus ben benieuwd of dat nu zo blijft.......
Ik ben nog steeds erg moe en heb erg veel last van mijn gewrichten en spieren (het lijkt wel of er gewichtjes aan mijn lijf hangen). Echter het is nog te vroeg om te zeggen of dit het gevolg is van de hormoontabletten of de immunotherapie (tijdens de laatste 12 chemo's kreeg ik hiervan wekelijks 1/3 toegediend en sinds 19 juli krijg ik 1 x per 3 wkn de volledige dosis toegediend).
In de ochtend gaat het allemaal nog wel, maar zo tegen de middag dan wordt het allemaal wat zwaarder. 's Avonds ga ik nog steeds op hetzelfde tijdstip als de kinderen naar bed en dan kan ik het overdag redelijk volhouden.
Aanstaande vrijdag wederom afspraak met bedrijfsarts en daarna naar het ziekenhuis voor de immunotherapie.
Dinsdag word ik geopereerd en zal de expander worden vervangen door 'n silicone. Al met al weer spannend en waarschijnlijk hoef ik dan maar 1 nachtje in het ziekenhuis te blijven en dan kan ik vervolgens thuis weer herstellen. Vergt ook weer wat planning thuis, maar dat komt allemaal goed met al die lieve mensen om ons heen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten