De 1e week na de operatie heb ik vooral veel geslapen, gerust en veel dvd's zoals o.a. SISI en dr Tinus gekeken. Ik had al last van opvliegers maar na de operatie leek het wel een tsunami. Ik had een hemdje aan met daarover een vestje en het 'uit en aan doen' van het vestje volgde elkaar in rap tempo op,...........op zich was dat wel weer lachwekkend. Merkbaar was wel weer de verminderde weerstand, want ondanks dat ik bijna vergeten was dat ze bestonden,.........waren ze er weer:......3 aften tegelijk.
Wat altijd zo jammer is na zo'n operatie is dat je dan erg verlangd naar een warm bad, maar daarvoor moest ik nog 2 weken geduld hebben.
Eigenlijk deed heel mijn buik pijn en toen de hechtingen op een gegeven moment begonnen te jeuken, was het vooral een nare rare pijn rondom mijn navel.
1 Week na de operatie belt de gynaecologe om de 1e herstelweek te evalueren en ze informeert mij dat de uitslag van de eierstokken en de eileiders binnen is en dat deze goed is: dus dat is ook weer fijn om te weten! Ze informeert mij dat ze 6 weken na de operatie wederom contact met mij opneemt.
Op 14 oktober heb ik een afspraak in het ziekenhuis voor de Dexa-scan en daarop volgend een gesprek met de verpleegkundige osteoporosezorg. De uitslag van mijn botdichtheid is goed en op termijn wordt er waarschijnlijk weer zo'n scan ingepland om te kijken of de botdichtheid achteruit gaat i.v.m. medicijngebruik en ook 'de overgang' zelf.
Natuurlijk was ik blij met deze uitslag, maar wel raar want ik heb sinds de operatie veel meer last van mijn gewrichten (en met name m'n rug en rechterarm). Echter gewrichten zijn natuurlijk weer 'n andere tak van sport.
Zelf heb ik de volgende verklaring: de spuiten zorgden er het afgelopen jaar voor dat mijn eierstokken werden stilgelegd, maar je weet natuurlijk nooit zeker of ze voor de volle 100% zijn stilgelegd (wie weet gingen er toch nog wat hormonen door) en nu mijn eierstokken eruit zijn, weet ik wel zeker dat ik voor de volle 100% in de overgang zit.
Daarnaast kan het zo zijn dat doordat de bloedvaten en aders door de chemo dunner zijn geworden en ik sinds de chemo alleen nog maar in mijn rechterarm ben geprikt (indien het gebruik van port-a-cath niet mogelijk was zoals bij o.a. operaties en onderzoeken), dit mogelijk ook 1 van de oorzaken is dat ik zoveel last heb van mijn rechterarm. Bij het inspuiten van de narcose heb ik namelijk ook erg veel last gehad.
Deze vragen heb ik nu uitstaan bij verpleegkundige/oncoloog.
Iedere vrouw komt vroeg of laat in de overgang. Echter als je door Borstkanker in deze fase komt, is het heftig.
De chemo bracht mij in de overgang:
- ik was ziek en had weinig reserves
- was nog te jong
- het was van de 1 op de andere dag en niet geleidelijk zoals op de natuurlijke manier (het overvalt je)
- daarbij krijg je de bijwerkingen van de anti-hormoontabletten er gratis bij
Nu na zo'n operatie, waarbij geen twijfel meer mogelijk is of je wel voor de volle 100% in de overgang zit, worden de klachten ook ineens heftiger en komt het wederom als een golf over je heen en niet geleidelijk,..........zoals op de natuurlijke manier.
1,5 Week na de operatie heb ik de kinderen weer op de fiets naar school gebracht en dat ging goed. Op maandag en dinsdag gaan ze naar BSO en op woensdag had ik ze nog her en der uitbesteed. Ik dacht eigenlijk dat het best weer redelijk ging, maar door toch nog wat 'regel' momenten en ik met Gijs naar 'n afspraak moest, blijkt toch dat het allemaal wat teveel is en ik nog erg moe ben.
De volgende dag naar de fysio en als ik na een half uur buiten kom, is mijn fiets weg..........eerst denk ik nog dat iemand 'n grap met me wil uithalen, maar al snel word duidelijk dat de fiets gewoon bruut op klaarlichte dag in een woonwijk is GEJAT. Ik had de fiets net 4 wkn geleden gekocht. Flinke kater dus en weg rustmoment, want er moest weer van alles worden geregeld,......bah bah.
En ja,.......ik was verzekerd, maar mijn fietstas en fietsverzekering moet ik gewoon weer uit eigen zak betalen. Nee dan kan je fiets beter na 2,5 jr worden gejat: dan krijg je namelijk ook een nieuwe fiets en heb je niet zo'n hoge kostenpost in vrij korte periode. Maar ja,.........deze dief dacht weer eens alleen aan zichzelf.
Vandaar voor de herfstvakantie toch nog maar geregeld om de kids voor halve dagen elders onder te brengen,........ja ja eerst voor jezelf zorgen, want pas dan kun je er ook 'helemaal' voor een ander zijn.
Deze wk heb ik rust afgewisseld met activiteiten met de kinderen en dat ging goed. Terug kijkend op de operatie is het mij echt meegevallen en ben blij dat 'ze' eruit zijn. Nu de hechtingen eruit zijn, zie ik ook echt goed dat de littekens (1 bij mijn navel en 2 onderin mijn buik) bijna niet zichtbaar zijn...........erg mooi gedaan.
Ik zit nu in de fase dat ik me steeds meer begin te beseffen dat de gewrichtsklachten onderdeel van mij zijn geworden. Verre van prettig, maar je kunt de klachten maar beter omarmen........ze zijn er toch en dan kun je er maar beter het beste van maken.
Op woensdag 26 november staat de mammografie gepland gevolgd door afspraak i.v.m. de uitslag bij chirurg.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten