Vandaag samen met Edwin naar het Maxima ziekenhuis.
Om 14:00 uur pre-operatieve screening en dit houdt in het kort in: 'n vragenlijst invullen en daaropvolgend 'n gesprek over de ingevulde vragenlijst.
Dit allemaal ter voorbereiding op de dagopname van 6 december.
Om 15:30 uur gesprek met verpleegkundige.
Allereerst informeert ze ons dat zij mijn case-manager is en dat zij mij bij alle onderzoeken, gesprekken en operaties zal bijstaan. Sowieso kunnen wij met al onze vragen bij haar terecht.
Dat is op zich al een prettige gedachte.
Ze geeft ons informatie en tools over hoe we het beste onze kinderen kunnen informeren.
Ze informeert mij dat er nog 'n MRI-scan zal plaatsvinden en tevens een gesprek met 'n plastische chirurg.
Aangezien ik nog jong ben, er sprake is van 2 tumoren en er ook borstkanker in de familie voor komt, bestaat er een grote kans dat er een spoedprocedure voor een erfelijkheidsonderzoek zal gaan plaatsvinden.
Dit zou dan nog vóór de borstoperatie plaatsvinden omdat er 'n kans bestaat dat de uitslag van dit onderzoek gevolgen kan hebben voor de nog 'gezonde borst'.
Dat ik 'n chemokuur moet volgen is nu ook definitief.
Dit is puur preventief, omdat ik nog jong ben én omdat de tumor er al wat langer zit, kan het zo maar zijn dat er 'n kankercelletje via 'n klier naar buiten is gegaan.
Als de uitslag van het erfelijkheidsonderzoek enige tijd op zich laat wachten én ik eventueel wat langer de tijd nodig heb om over het dan volgende advies na te denken, kan het ook zijn dat ik eerst met de chemokuur start en dat daarna de operatie volgt.
Vanavond is er een oncologie bespreking met oncoloog, internist, chirurgen, verpleegster en case-manager waarin ook mijn case wordt besproken.
Morgenvroeg om 08:30 uur belt mijn case-manager mij om dit vervolgens met mij door te spreken.
Met een ziekenhuiskoffertje vol speeltjes voor de kinderen, voorleesboeken voor de kinderen en veel leesvoer voor ons zelf verlaten we het ziekenhuis.
Thuis informeren we de kinderen en vertellen we dat de borst van mama ziek is.
Gijs haalt vervolgens een bakje uit de kast en zet deze voor mij neer en zegt: "zo mama, hier een bakje voor als de borst moet overgeven".
Zo eindigt ons gesprek met een schaterende lach van iedereen.
Lieve Marianne,
BeantwoordenVerwijderenPoeh! wat had ik je dit graag bespaard gezien!
Wat een goed idee deze blog, (en ondank de aanleiding: wat schrijf je leuk) het heeft mij heel erg goed gedaan het van me af te schrijven naar anderen toe en het geeft anderen de kans op de hoogte te blijven en kost het jou minder energie; want hoe goed bedoeld van iedereen, jouw energie is nu kostbaar en heel hard nodig voor jezelf en je mooie gezin! Voor Edwin ook, want kanker heb je niet alleen. Ik brand een kaarsje voor je, en meid ik ben er voor je!
He lieve nicht!
BeantwoordenVerwijderenSchrok me net n hoedje toen papa vertelde over jou! Jeetje man.. Wat staat jullie leven dan ineens op zn kop! Moest net even n traantje laten toen ik je blog las. Luuk wilde gelijk de druppeltjes van mijn wangen afvegen... Lieffie! meid, Zet em op de aankomende periode!!!! Denk aan je en ga ook veel kaarsjes voor je branden!
Liefs Fleur
Hoi Marianne,
BeantwoordenVerwijderenWe lazen net je blog samen nog een keer door en hebben het op ons in laten werken. Dit moet je leven wel helemaal op zijn kop zetten.
Weet dat we met jou meeleven en vaak aan je denken. Goed van je dat je alles van je afschrijft en het met ons wilt delen.
We wensen jou, Ed en de kids heel veel sterkte toe.
Liefs, Christine en Bea